खारिने समय

–  भुवन देवकोटा
हामीले कल्पना नगरेझैं अकस्मात् नेपालको मण्डलीमा विपत्ति आउन लागेको जस्तै लाग्दै छ । देश र समाज असहज अवस्थामा पुगेको छ । विकासका सम्भावना खोतल्ने र भर्खरै आएको संविधान कार्यान्वयन गर्ने कार्य मात्रै होइन, भूकम्प र बाढीपहिरोबाट भएको जनधनको विनासमा मलम लाउन छाडेर सरकार हामीजस्ता अल्पसंख्यक समुदायलाई दुःख दिन उद्यत रहेको देखिन्छ । सत्यताको प्रचार गर्ने र मानिसलाई सही मार्गमा डोर्याउने कार्यलाई सरकारले कति पटक कदर गरिरहेको देखिंदैन । हो, हाम्रा तर्फबाट पनि केही कमजोरी भए होला तर हामी अत्यन्त ठूला अपराधी होइनौं ।
अर्को अमिठो कुराः मानिसहरूमा स्वाभाविक प्रेम पनि हराइरहेको छ । मान्छेले मान्छेलाई गर्नुपर्ने माया र वास्ता पनि हराइसकेको छ । स्वाभाविक प्रेम पनि संसारबाट बिलय हु“दै गएको छ । यस्तो संसारमा पनि हामी बा“चिरहेका छौ“ । भूकम्पको सन्त्रासदेखि नाकाबन्दीको गलपासोसम्म हामीले भोग्यौं । यी सबै कष्टहरूले हामीमाथि अनेक व्यवधानहरू ल्याए । हाम्रा बिचमा पनि स्वाभाविक प्रेम सेलाइरहेको छ । वचन, एकता, प्रार्थना र संगतिको साटोमा व्यक्तिलाई देवत्वकरण गर्ने डरलाग्दो मानसिकता र प्रचलन बढिरहेको छ । बाइबल नपढ्ने वा पालन नगर्ने व्यक्तिले हामीलाई अगुवाइ गर्न चाहेको खतरा हाम्रा सामु छ । येशू आफैंले भन्नुभयो कि अन्धाले अन्धालाई बाटो देखाउन सक्दैन । नेपाली चर्चभित्र ख्रीष्टको प्रेमको मसाल फेरि सल्काउनुपरेको छ ।
ती सबै कुराको बीचमा समाजमा व्यक्तिवादी चरित्र पनि बढ्दैगएको छ । कसैले कसैलाई वास्ता नगर्ने कुरा पनि संसारमा निकै प्रशस्त हु“दैगइरहेको छ । समाजको परिवर्तनको धारस“गै मण्डलीभित्रको परिवर्तनको धार पनि यस्तै भइरहेको छ । वास्तवमा ख्रीष्टको प्रेम, दया, भलाइ, विश्वस्तता, नम्रता, धिरजजस्ता पवित्र आत्माका फलहरू मण्डलीबाट संसारमा बगेर जानुपर्ने ख्रीष्टको प्रेमको नियम हो । ख्रीष्टको अनुग्रहको प्रमाण यही नै हो । तर यस्तै हुनुको साटो हामीले संसारलाई नै अपनाइरहेका छौ“ ।
अझ नया“ प्रस्तावित कानुन आउने हल्ला भएपछि त हामीले आफैंलाई असुरÔित ठाउ“मा छौं भनेर बुझिरहेका छौ“ । हामीले आफैंलाई सुरÔित बनाउने प्रयास गरेका छौ“ । सुरÔाका घेराहरू निर्माण गरेका छौ“ । यसको लागि कति पटक हामी आÏनै प्रयासको भरमा लागिरहेका हुन्छौ“ । परमप्रभुले आÏना जनहरूलाई भन्नुहुन्छ, “न त बलले न त शक्तिले तर मेरो आत्माले ।” हामीलाई थाहा छ, जीवन र जगतमा जिउनलाई परमेश्वरको आत्मा र प्रभुको अनुग्रहले मात्र सम्भब छ ।
यसकारण मलाई लाग्छ । अब समय आयो, हामी आरामको Ôेत्रबाट बाहिर निस्किएर ख्रीष्टले दिनुभएको अनमोल प्रेम र मुक्तिलाई हामीबाट बाहिर लैजाने समय आयो । मण्डलीबाट बाहिर लैजाने समय आयो किनभने संसारको आशा मात्रै होइन, संसारको इतिहास, समाप्ति, नया“ युगको प्रारम्भ, सबै कुरा नै ख्रीष्टको दोस्रो आगमनमा जोडिएको छ । ख्रीष्टको दोस्रो आगमनचाहि“ मण्डलीको वचन प्रचारको कार्यमा आधारित छ किनभने जबसम्म मुक्तिको सन्देश संसारको सबै जातिहरूले गवाहीको लागि सुन्दैनन्, तबसम्म अन्त्य आउ“दैन । यसकारण सुसमाचार प्रचारप्रसारको लागि मण्डली जाग्ने बेला भएको छ । हो, हामीलार्ई थाहा छ । अन्धकारले आफ्नो राज्य फि“जाउन लागेको छ ।
हामीसित भएका जुनसुकै साधन वा साध्य, जस्तैः फेसबुक, युट्युब, एसएमएस, भेटघाट वा जुनसुकै माध्यमले पनि ख्रीष्टको प्रचार हुने समय आइपुगेको छ । संसारले हामीलाई सकै जति सताओस् तर हामी येशूको गवाही बन्न ननिको मान्दैनौं । रुसमा कम्युनिस्ट शासनको समयमा गोर्वाचोभ सरकारका मान्छेहरूले भन्थे रे, “येशू भन्ने रोग लागेपछि कुनै पनि उपचारले छु“दैन, कुनै पनि कानुन र दण्डले काम गर्दैन ।” हो, हामीलाई पनि त्यस्तै हो । येशूलाई चिनेपछि मान्छेको जीवनले जसरी पनि येशूको बारेमा अरूलाई भन्न चाहन्छ ।
हामीलाई थाहा छैन, हामीले पंचायतकालभन्दा पनि डरलाग्दो सतावतबाट जानुपर्ने हुन सक्छ अनि हामी ख्रीष्टको अनुग्रहमा छौ“ भने ख्रीष्टको अनुग्रहले हामीलाई निश्चय नै बलियो बनाउ“छ । ख्रीष्टमा हामी पक्कै पनि धार्मिक बन्नेछौ“ र ख्रीष्टमा हामीलाई आशा छ । हाम्रो भरोसा छ कि ख्रीष्टलाई विश्वास गरेको कारणले हाम्रो जीवनमा आएका जस्तोसुकै सतावटमा हाम्रो शरीरले दुःख पाउन सक्छ । तर हाम्रो आत्मा परमेश्वरमा जान तयारी हुन्छ । सतावटले नेपालको मण्डलीलाई बिगार्दैन, भत्काउ“दैन, नाश गर्दैन किनभने ख्रीष्टको मण्डलीलाई सतावटले केही पनि गर्दैन । ख्रीष्टको देहलाई ख्रीष्टले नै सुरÔा दिनुहुन्छ । संसारको जुनसुकै कानुनले ख्रीष्टको स्वतन्त्रतालाई बन्देज गर्न सक्दैन । ख्रीष्टबाट पाइने मुक्तिलाई संसारको कुनै पनि पैसाले खरिद गर्न सकिंदैन । यसैले हामीले प्रभु नपाएका प्रभुको मुक्ति चाखेका हाम्रा नेपाली दाजुभाइलाई सुसमाचार सुनाउने प्रयास गर्नुपर्छ । हामीले उहा“हरूका लागि वचन प्रचार गर्ने समय छुट्याउनुपर्छ ।
नेपालको मण्डलीले सतावटमा बलियो बन्न जानेको छ । सतावट र दुःखमा येशूको पक्का साक्षी बन्ने कुरा हामीलाई थाहा छ । हो, येशूले निफनेर भूस जति जलाउन मिल्काइदिनुहुनेछ । तर अन्नचाहिं धनसारमा जम्मा गर्नुहुनेछ । हामीले त येशूको अनुग्रहको उपभोग गरिरहनेछौं ।
प्रिय हो, म उत्साह दिन चाहन्छु कि हामी सतावटमा स्थिर बसौं, येशूलाई नजिकबाट चिनौं, उहा“को वचनमा गहिरो बनौं । संसारको कुनै कुराले हामीलाई येशूको प्रेमबाट अलग गर्न सक्दैन । यो हामी सबै खारिने समय हो ।

Related Articles

Check Also
Close
Back to top button