बिहीबार, मे ३, वैशाख २०
‘परमेश्वरले तिनको बिन्ती सुन्नुभयो ।’ —१ इतिहास ४ः१०

याबेसले ‘ठूलो इलाका मलाई दिनुहोस्’ भन्ने प्रार्थना गर्दा, उनले भन्दैथिए, ‘प्रभु, म आपूmसँग भएको भन्दा धेरै चाहन्छु, र म तपाईंसँग त्यो माग्छु !’ यी मानिससँग ठूलो लक्ष्य थियो, र परमेश्वरले तिनलाई आशिष् दिनुभयो । यहाँ तीनवटा साधारण गलत बुझाइ छन् जसले हामीलाई ठूलो लक्ष्य लिनबाट रोक्न सक्छन्ः १) हामी डरलाई नम्रता भनी गलत रूपमा लिन्छौँ । ‘अँह, म यो कहिल्यै गर्न सक्दिनँ’ भन्नुचाहिँ नम्रता हो भनी हामीले सोचिरहेकाछाँै होला । तर त्योचाहिँ न्रमता होइन; त्यो त डर हो । यस्तो प्रकारको डरचाहिँ विश्वासको कमी हो । साँचो नम्र व्यक्तिले चाहिँ यसो भन्छ, ‘परमेश्वरको सहायताले म त्यो गर्नसक्छु । परमेश्वरको आशिष्को कारण म गर्न सक्छु । सायद म आफँैले यो गर्नसक्दिनँ, तर परमेश्वरको सहायताले म यो गर्न सक्छु ।’ त्योचाहिँ वास्तविक नम्रता हो । २) हामी अल्छीपनलाई सन्तुष्टिको रूपमा लिने भ्रममा पर्छौं । हामी पावलको भनाइ उद्धरण गर्छौंः ‘जुनसुकै परिस्थितिमा भए पनि त्यसमा सन्तुष्ट रहन मैले सिकेको छु’ (फिलिप्पी ४ः११) । यसको अर्थचाहिँ तपाईंले योजनाहरू बनाउनु हुँदैन भन्न खोजेको होइन । पावलले ‘मसँग कुनै योजना छैन वा भविष्यको निम्ति कुनै पनि योजना छैन’ भनेका होइनन् । वास्तवमा बरु त्यसको विपरीत कुरा गरेका हुन् । उनले ‘पछाडिका कुराहरू बिर्सेर र अगाडिका कुराहरूतिर जोडसँग लम्कँदै’ (फिलिप्पी ३ः१३) भन्ने कुरा गरेका छन् । यदि तपाईंसँग दर्शन छैन भने वा उद्देश्य छैन भने परमेश्वरसँग माग्नुहोस् । ३) हामी सानो सोचाइलाई आत्मिकताको रूपमा लिने भ्रममा छौँ । केही मानिसले भन्छन्, ‘म आफ्नै सानो तरिकाले परमेश्वरको सेवा गर्छु ।’ किन तपाईं बृहत् रूपमा परमेश्वरको सेवा गर्न सुरु गर्नुहुन्न ? किन आपूmलाई धेरै प्रयोग गर्न उहाँलाई अनुमति दिनुहुन्न ? अरू कतिपयले भन्छन्, ‘अँ, म जस्तो छु यतिमै म ठिक छु । त्यो तरिकाले नै परमेश्वरले मलाई बनाउनुभएको छ ।’ आपूmलाई वृद्धि गर्न नसक्दा परमेश्वरलाई आरोप लगाउनु गलत हो किनकि उहाँले तपाईंलाई वृद्धि गराउनको निम्ति आवश्यक सबै सामाग्री र उपायहरू जुटाउनुभएको छ । सत्यताचाहिँः ठूलो सोच राख्नुहोस्, नत्र तपाईंले परमेश्वरलाई बाधा दिनुहुनेछ !
आत्मिक भोजन ः व्यवस्था ३–४,मर्कूस ६ः७–१३, भजन २, हितोपदेश ११ः२२–२३

याबेस (३)

बिहीबार, मे ३, वैशाख २०‘परमेश्वरले तिनको बिन्ती सुन्नुभयो ।’ —१ इतिहास ४ः१०याबेसले ‘ठूलो इलाका मलाई दिनुहोस्’ भन्ने प्रार्थना गर्दा, उनले भन्दैथिए, ‘प्रभु, म आपूmसँग भएको भन्दा धेरै चाहन्छु, र म तपाईंसँग त्यो माग्छु !’ यी मानिससँग ठूलो लक्ष्य थियो, र परमेश्वरले तिनलाई आशिष् दिनुभयो । यहाँ तीनवटा साधारण गलत बुझाइ छन् जसले हामीलाई ठूलो लक्ष्य लिनबाट रोक्न सक्छन्ः १) हामी डरलाई नम्रता भनी गलत रूपमा लिन्छौँ । ‘अँह, म यो कहिल्यै गर्न सक्दिनँ’ भन्नुचाहिँ नम्रता हो भनी हामीले सोचिरहेकाछाँै होला । तर त्योचाहिँ न्रमता होइन; त्यो त डर हो । यस्तो प्रकारको डरचाहिँ विश्वासको कमी हो । साँचो नम्र व्यक्तिले चाहिँ यसो भन्छ, ‘परमेश्वरको सहायताले म त्यो गर्नसक्छु । परमेश्वरको आशिष्को कारण म गर्न सक्छु । सायद म आफँैले यो गर्नसक्दिनँ, तर परमेश्वरको सहायताले म यो गर्न सक्छु ।’ त्योचाहिँ वास्तविक नम्रता हो । २) हामी अल्छीपनलाई सन्तुष्टिको रूपमा लिने भ्रममा पर्छौं । हामी पावलको भनाइ उद्धरण गर्छौंः ‘जुनसुकै परिस्थितिमा भए पनि त्यसमा सन्तुष्ट रहन मैले सिकेको छु’ (फिलिप्पी ४ः११) । यसको अर्थचाहिँ तपाईंले योजनाहरू बनाउनु हुँदैन भन्न खोजेको होइन । पावलले ‘मसँग कुनै योजना छैन वा भविष्यको निम्ति कुनै पनि योजना छैन’ भनेका होइनन् । वास्तवमा बरु त्यसको विपरीत कुरा गरेका हुन् । उनले ‘पछाडिका कुराहरू बिर्सेर र अगाडिका कुराहरूतिर जोडसँग लम्कँदै’ (फिलिप्पी ३ः१३) भन्ने कुरा गरेका छन् । यदि तपाईंसँग दर्शन छैन भने वा उद्देश्य छैन भने परमेश्वरसँग माग्नुहोस् । ३) हामी सानो सोचाइलाई आत्मिकताको रूपमा लिने भ्रममा छौँ । केही मानिसले भन्छन्, ‘म आफ्नै सानो तरिकाले परमेश्वरको सेवा गर्छु ।’ किन तपाईं बृहत् रूपमा परमेश्वरको सेवा गर्न सुरु गर्नुहुन्न ? किन आपूmलाई धेरै प्रयोग गर्न उहाँलाई अनुमति दिनुहुन्न ? अरू कतिपयले भन्छन्, ‘अँ, म जस्तो छु यतिमै म ठिक छु । त्यो तरिकाले नै परमेश्वरले मलाई बनाउनुभएको छ ।’ आपूmलाई वृद्धि गर्न नसक्दा परमेश्वरलाई आरोप लगाउनु गलत हो किनकि उहाँले तपाईंलाई वृद्धि गराउनको निम्ति आवश्यक सबै सामाग्री र उपायहरू जुटाउनुभएको छ । सत्यताचाहिँः ठूलो सोच राख्नुहोस्, नत्र तपाईंले परमेश्वरलाई बाधा दिनुहुनेछ ! आत्मिक भोजन ः व्यवस्था ३–४,मर्कूस ६ः७–१३, भजन २, हितोपदेश ११ः२२–२३

Posted by Message of Hope Nepal on Monday, April 30, 2018