ख्रीष्टियान भनेको को हो ?

१७ भदौ २०७२ मा प्रकाशित एक लेख मैले मेरा एक ख्रीष्टियान मित्र मार्फत फेसबुकमा प्राप्त गरें । त्यो लेख डा. शास्त्रदत्त पन्तज्यूले “इसाईहरूको चलखेल”” नामक पुस्तकको ‘नेपालमा इसाईको प्रचार अभियानबाट लिइएको एक अंश रहेछ । यस लेखमा ख्रीष्टियानहरूलाई सक्दो गलत आरोप लगाइएको छ । ख्रीष्टियानहरू को हुन् भन्ने यथार्थको कुनै अध्ययन बिना नै
कपोकल्पित लाञ्छना लगाउनु ख्रीष्टियानहरूमाथिको चरम अन्याय हो र पुस्तकका लेखक नैतिक र कानूनी रूपमा दोषी छन् । जसले जे पायो त्यो भन्ने अधिकार कुनै व्यक्तिसँग पनि छैन र यसो गर्नु दण्डनीय हुन्छ भन्नेर यस्ता विद्धानलाई हेक्का हुनुपर्ने हो । उनको होस र बुद्धि खुलोस् भन्ने मेरो शुभकामना र प्रार्थना छ ।
उनले आरोप लगाएका कुराहरू सरासर गल्ती भएका हुनाले उनका कुराहरूलाई आधार बनाई जवाफ दिनुको सट्टा वास्तवमा ख्रीष्टियान भनेको को हो र ऊ केको लागि संसारमा रहेको छ भन्ने बारेमा म यस लेखमा प्रष्ट पार्न चाहन्छु र उनको लेखाइका गलत सूचनाबाट कसैको मन भरिएको छ भने, यस लेखलाई पढी आÇनो मन ठीक ठाउँमा ल्याउनका लागि पनि म आग्रह गर्न चाहन्छु ।
ख्रीष्ट्यिान को हो भन्ने बारेमा बुझ्नका लागि हामी उनीहरूले पढने र यसका आज्ञापालन गर्ने बाइबलमा जानुपर्छ । बाइबलले ख्रीष्टियान को हो र उसले के गर्नुपर्छ भन्ने बारेमा स्पष्ट शिक्षा प्रदान गरेको छ । बाइबललाई नपढी र नबुझी ख्रीष्टियानहरूलाई बुझ्न सकिँदैन । मेरो विचारमा ख्रीष्टियानलाई दोष्याउँने यी विद्धानले बाइबल पढेका छन् जस्तो मलाई लाग्दैन । पूरै बाइबल पढ्ने समय भएन भने पनि नयाँ करार खण्डलाई जहाँ येशूले ख्रीष्टियान को हो भन्ने बारेमा बताउनुभएको छ (मत्ती ५‑७ अध्याय) सो पढनका लागि म आग्रह गर्दछु । डा. शास्त्रदत्त पन्तले ख्रीष्टियानहरूलाई लगाएका कुनै पनि आरोपजस्ता कुराहरू ख्रीष्टियानहरूले गर्नुनै हुँदैन । त्यसैले उनका आरोपहरू यथार्थ नभई प्रतिशोध र ख्रीष्टियानहरूका चरित्र हत्या गर्ने नियतबाट उत्प्रेरित भएका कुरा बुझिदिनका लागि म सबैसँग अपिल गर्न चाहन्छु ।
म अंग्रेजी साहित्यको विद्यार्थी हुँ । मैले त्रिभुवन विश्वाविद्यालयबाट अंग्रेजी साहित्यमा एम.ए. गरेको हुँ र कलेजमा अंग्रेजी पढाउने काम पनि गर्छु । मैले अध्ययन गरेका विषयहरूमध्ये एउटा विषय बाइबल थियो । हामीलाई अनिवार्य रूपमा बाइबल पढ्नुपथ्र्याे । बाइबल पढ्नुको उद्देश्य बुद्धि प्राप्त गर्नु हो भन्ने मैले बुझेको थिएं । विश्वमा सबैभन्दा बढी छापिने र बिक्री हुने र विश्वका धेरै भाषाहरूमा प्रकाशित भएको यस पुस्तक बाइबल नै ख्रीष्टियानहरूको जिउने आधार हो ।
अब उनले लगाएको आरोपलाई बाइबलीय आधारमा कसरी खण्डन गर्न सकिन्छ सो कुरालाई विश्लेषण गरौं । उनले ख्रीष्टियानहरूलाई माओवादीका मतियार हुन् भन्ने आरोप लगाएका छन् ।

१. सिद्धान्तगत रूपमा माओवादीसँग ख्रीष्टिायान अति अलग छन् । नास्तिक र आस्तिक दुई विपरीत ध्रूव । एउटा अधिकारको लागि हिंसा गर्नुपर्छ भन्ने गर्छ अर्को कसैले एउटा गालामा चड्कायो भने अर्को गाला पनि थापिदिनुपर्ने सहनशीलता प्रकट गर्छ । द्वन्द्व कालमा माओवादी समूहले गरेका धार्मिक, भौतिक, शारीरिक आक्रमणमा ख्रीष्टियानहरूको कुनै संलग्नता छैन । धेरै ख्रीष्टियानहरू पनि माओवादीका आक्रमणबाट पीडित बनेका थिए ।
आफूलाई दुःख दिनेलाई पनि सेवा गर्नुपर्छ भन्ने बाइबलको मान्यताअनुसार ख्रीष्टियानहरूले कसैसँग पनि प्रतिशोध राख्दैनन् र क्षमा दिन्छन् । बाइबलले आÇनो छिमेकीलाई आफैलाईझैँ प्रेम गर्न सिकाएको छ । आÇनो छिमेकी भनेका सबै मानिसहरू हुन् । उनीहरू कुनै पनि जाति, धर्म, क्षेत्र, भाषा, देशका हुन सक्छन् र उनीहरू सबैलाई प्रेम गर्नुपर्छ र उनीहरू सबैको सेवा गर्नुपर्छ । यही दृष्टिकोणबाट हेर्दा संसारमा सबैभन्दा बढी सेवा गर्ने संस्थाहरू चर्चहरू नै हुन् । मदर टेरेसा, नेलसन मण्डेलाजस्ता विश्वविख्यात व्यक्तित्वहरूले बाइबलकै सिद्धान्तका आधारमा आÇना जीवन र सेवालाई अगाडि बढाएका थिए । ख्रीष्टियानहरू सबैसँगको मेलमिलाप र शान्तिमा जिउन चाहन्छन् र समाजमा शान्ति कायम गर्नका लागि क्रियाशील छन् । ख्रीष्टियानहरूले कसैको धर्म र संस्कृतिमा प्रहार गरेका छैनन् । उनीहरूका आÇना धर्म मान्न का लागि कसैलाई मनाही गरेका छैनन् ।

२. ख्रीष्टियानहरूलाई प्रेमको सन्देश बाँड्ने आज्ञा र अधिकार उनीहरूका प्रभु येशूले दिनुभएको छ । चर्च इतिहासको शुरूबाट नै ख्रीष्टियानहरूलाई दुःख दिने कार्य भइरहेको छ । तर पनि मानिसहरूले ख्रीष्टियानहरूको भलाइ वा बुराइ जे सोचे पनि उनीहरूले प्रेम र मिलापको सन्देशको घोषणा गर्न छोड्नुहुँदैन । आज नेपाललाई चाहिएको कुरा शान्ति, मिलाप र प्रेम हो । मिलापको वकालत गर्ने र यसको लागि काम गर्ने ख्रीष्टियानहरूलाई जातीय सदभाव खल्बल्याउने व्यक्तिहरू हुन् भनी भन्नु कति ठूलो अपराध हो । आज चर्चहरूमा जातीय सदभावको बारेमा प्रचार भइरहेको छ । ख्रीष्टियान चर्चहरूभित्र सबै जातका मानिसहरू अटाउँछन् र सबैलाई मानव बनेर जिउन पाउने इज्जत र सम्मान उपलब्ध छ । येशूको शिक्षाको कारण आÇनोे जीवन परिवर्तन भएको अनुभूति भइरहेको छ । यही प्रेम र क्षमाको शिक्षाले नै यो
देशमा परिवर्तन ल्याउँछ । एउटा हिँसाले सयवटा हिँसा फलाउँछ भने एउटा प्रेम र क्षमाले सयवटा प्रेम र क्षमा फलाउँछ । विधि र धर्मकर्म भन्दा आन्तरिक परिवर्तन बाइबलको शिक्षा हो । यस किसिमको परिवर्तन गर्ने शिक्षा स्वीकार गरेर ख्रीष्टियानहरूले के गल्ती गरेका छन् ? उनीहरू देशका सच्चा नागरिक बनिरहेका छन् । मानिसको मानसिकता परिवर्तन भएपछि मात्र उसको व्यवहार परिवर्तन हुन्छ र त्यही अनुसारको नतिजा पनि आउँछ । बाइबलको शिक्षाले मानिसको मनलाई परिवर्तन गर्छ र जसले गर्दा व्यवहारमा परिवर्तन हुन्छ ।

३. ख्रीष्टियानहरूले बाइबलको शिक्षाअनुसार पवित्रतामा जोड दिन्छन् । बाइबलले मानिसलाई परिश्रम गर्न, इमान्दार हुन, सहयोगी भई पवित्र जीवन जिएर उदाहरण बन्न सिकाएको छ । बाइबलले सिकाएअनुसार ख्रीष्टियानहरूले बालविवाह, बहुविवाह, अनैतिक शारीरिक सम्बन्ध, व्यभिचार, समलि∙ी अभ्यासलाई अस्वीकार गर्छन् । यस किसिमका अभ्यासहरू ख्रीष्टियानहरूबाट आएका हुन् भनी ख्रीष्टियानहरूलाई
आरोप लगाउनुभनेको ख्रीष्टियानका बारेमा यथार्थ नभई भ्रम पालेर बस्नु हो ।
ख्रीष्टियानहरूले कुनै पनि राज्यका कुनै पनि राजनीतिज्ञहरूका सहयोग प्राप्त गरेका छैनन् । ती राजनीतिज्ञहरूले केवल धर्मका सम्बन्धमा मानव अधिकारको अभ्यासलाई जोड दिएका मात्र हुन् । विश्वमा मानव अधिकारको उद्देश्य सबै धर्महरूले एकसाथ जिउन पाउने अधिकार प्राप्त गर्नुपर्छ र कुनै पनि धार्मिक अभ्यासमा बन्देज लगाउन मिल्दैन ।ख्रीष्टियानहरूको धर्मशास्त्र बाइबलले परमेश्वारलाई एकमात्र सर्वशक्तिमान, सर्वव्यापी, सर्वज्ञानी, अनन्त, जीवित भनी व्याख्या गरेको र कुनै पनि आकारलाई पूजा नगर्नू भनी आज्ञा गरेको हुनाले ख्रीष्टियानहरूले मूर्तिपूजा गर्नुहुँदैन । यसो भन्दैमा ख्रीष्टियानहरूले संस्कृतिलाई नाश गरे भन्ने आरोपमा कुनै तुक छैन । संस्कृति भनेको मूर्तिपूजा होइन, यो त सेवा हो । नेपाली ख्रीष्टियानहरूले नेपाली भाषा लगायत मातृ भाषाहरू बोल्छन् र आÇना भाषाहरूमा बाइबल पढन पाएका छन् । उनीहरूले रोटी, भात, तरकारी, दाल, ढीँडो, गुन्द्रुक खान्छन् । उनीहरूले अतिथि सत्कार गर्छन् र अरुहरूलाई
सहयोग गर्छन् । एक अर्कासँग मिलेर खेतबारीमा काम गर्छन् । ऐँचो–पैँचो गर्छन् । दुखः बिमारमा साथ दिन्छन् । अन्य धर्मालम्बीहरूसँग एकसाथ बस्छन् । उनीहरू बिरामी पर्दा बोकेर अस्पताल पु¥र्याउँछन् । के यो नेपाली संस्कृतिको भाग होइन ? अब संस्कृति बिगारे भनी
आरोपको खातिर आरोप लगाउन मिल्छ त ? ख्रीष्टियानहरूको मुटु छोएर हेर्नुहोस् उनीहरू यस देशमा सबैभन्दा बढी देशप्रेमी छन् । यस देश आन्तरिक रूपमा परिवर्तन भएको उनीहरू देख्न र अनुभव गर्न चाहन्छन् ।
धर्महरूका बारेमा बहस गर्ने हो भने, सबैभन्दा बढी विकृति भएको धर्म हिन्दू धर्म नै हो । यो कुरालाई ख्रीष्टियानहरू वा मुस्लिमहरूले भनेका होइनन् तर यही धर्मबाट छुटेर गएका सिद्धार्थ गौतम र महावीरले भनेका हुन् । हिन्दू धर्मको हिँसावादले गर्दा उनीहरूले वेदको अधिकार र अस्तित्वलाई पूर्ण रूपमा अस्वीकार गरी नास्तिकहरूका रूपमा चिनिएका छन् । उनीहरूले शुरू गरेका बौद्ध धर्म र जैन धर्मको पहिचान नास्तिक छ । यी धर्महरूमा कुनै पनि ईश्वारको अस्तित्वलाई स्वीकार गरिएको छैन । हिन्दू धर्मको पूजाहारीपन, मूर्तिपूजा, जातप्रथालाई सबैभन्दा पहिले विरोध गर्ने र त्यसबाट अलग हुनेहरू ऊँकार समूहका नै हुन् । अनि अरू धर्मालम्बीहरूलाई त्यतिकै आरोप लगाउने ? यस विषयमा अझै गहन छलफल र बहस हुन आवश्यक छ ।

कुनै ख्रीष्टियानले गल्ती गरी बाइबलको शिक्षाअनुसार नचलेको पनि हुनसक्छ । उसको गल्तीलाई देखेर सबै ख्रीष्टियानहरूलाई एउटै भाँडोमा राख्नुु अति नै अनुचित छ । आज हिन्दू धर्म, बौद्ध धर्म, इस्लाम धर्म मान्नेहरू पनि अपराधी छन् । उनीहरूले हिँसा, हत्या, अराजकता फैलाइरहेका छन् । यी धर्महरूभित्र समलि∙ीहरू पनि छन्, फटाहाहरू पनि छन्, जँड्या, र गुण्डाहरू पनि
छन् । यस्ता उदाहरणहरू लिएर सबै हिन्दूहरू अपराधीहरू हुन्, सबै बौद्धमार्गीहरू, सबै मुस्लिमहरू अपराधीहरू हुन् भन्न् मिल्छ ? यस किसिमको विश्लेषण तर्कसंगत हुन्छ ? कदापि हुँदैन । यो सिद्धान्त ख्रीष्टियानहरूका लागि पनि लागू हुन्छ । आवेशमा आएर कसैलाई पनि दोष्याउनु न्यासंगत हुँदैन । हामीहरू सबैका आ‑आÇना धार्मिक आस्थाहरू छन् र यसलाई यसरी नै सहअस्तित्वमा रहन दिनुपर्छ । सबैलाई सहयोग गर्नुपर्छ, त्यसो गर्न सकिएन भने कसैलाई पनि हानी गर्नुहुँदैन ।

Related Articles

Back to top button